Küçük balik yiyecek bir sey sanip hizla atildi çapariye. Önce
>>müthis bir aci
>>duydu dudaginda. Gümbür gümbür oldu yüregi, sonra hizla çekildi
>>yukariya.
>>Aslinda hep merak etmisti, denizlerin üstünü. Neye benzerdi acaba
>>gökyüzü.
>>Bir yanda büyük bir merak, bir yanda ölüm korkusu. "Dudagi
>>yaniklar" denir,
>>sanslidir onlar. Hani görüp de gökyüzünü, insani, oltadan son anda
>>kurtulanlar. Ne çare balikçinin parmaklari hoyratça kavradi onu.
>>Küçük balik anladi yolun sonunun geldigini. Koca denizlere
>>sigmazdi, oysa
>>simdi yüzerken küçücük yesil legende cansiz uzanivermis dostlarina
>>degiyordu
>>minik yüregi. insanlar gelip geçtiler önünden. Bir kedi yalanarak
>>bakti
>>gözünün içine. Yavasça karardi dünya, basi da dönüyordu. Son bir
>>kez düsündü
>>derin maviyi, beyaz mercani, bir de yesil yosunu.
>>iste tam o sirada egilip aldim onu, yürüdüm deniz kenarina. Bir
>>öpücük
>>kondurdum basina. Sade bir törenle saldim denizin sularina. Bir an
>>öylece
>>bakakaldi, sonra sevinçle dibe daldi gitti, tüm kederimi söküp
>>atarak.
>>Tesekkürü de ihmal etmemisti, birkaç degerli pulunu elime
>>avuçlarima
>>birakarak. Balikçi ve kedi saskin baktilar yüzüme.
>>Sorar gibiydiler, neden yaptin bunu diye..
>>"BiR GÜN" dedim, "BULURSAM KENDiMi YESiL LEGENDEKi KÜÇÜK BALiK
>>KADAR
>>ÇARESiZ, SON ANA KADAR HEP BiR UMUDUM OLSUN DiYE.."
Umutlarınızın hiç bitmemesi dileklerimle...
ALiNTi