Bazi insanlar vardir,az konusarak kapatirlar kendilerini dis dünyaya,bazi insanlar ise,çok konusarak kapatirlar kendilerini.Büyük laf yiGinlari içerisinde bulamazsiniz onlari.Hani kimselerin uGramadiGi metruk köskler vardir,bahcesindeki gelisigüzel büyümüs aGaçlardan görünmez olmus köskler.Sarmasiklarsarmistir her yanlarini.iste çok konusan bazi insanlar,kaygilariyla bas etmeye çalisirken o köskler gibi,yapraklarin,kelimelerin arkasina saklarlar kendilerini farkinda olmadan.Nice mantikli kelime söylerler ama duygularini göremezsiniz arada.
O insanlarin ve kösklerin içleri zengindir mutlaka ve mutlaka birkaç kirik cam vardir pencerelerinde,hüzünlü sonbaharlardan hatira.Onca kelime,onca yaprak arasinda kimseleri göremezsiniz.Kirik camlari,hayal kirikliklarini göremezsiniz.Aslinda insanlara sarilmak isteyen nice ev,sarmasiklara sarilmakla yetiniyor bu dünyada......
BU SATiRLARi''ÜSTÜN DÖKMEN''iN BiR KiTABiNDA OKUDUM ÇOK HOsUMA GiTTi .SiZLERLE PAYLAsMAK iSTEDiM ..
SELAMETLE....:) :)