Rabbim cümlemizden râzı olsun sevgili ECYAD...

Malum, "Ve rıdvânun minallâhi ekber" (et-Tevbe, 9/72) buyuruyor Mevlâ-yi zû'l-Celâl ve'l-Kemâl hazretleri Kur'ân-ı Kerim'de...

Bir mü'min-i hakiki için rızâ-i ilahiden daha büyük bir pâye yoktur. Eğer olsaydı, Allah Teala cennet ötesi âlemlerde sevdiklerini onunla pâyelendirirdi... Oysaki, mâverada/ötelerde nihayeti olmayan en son nimet "Ve rıdvânun minallâhi ekber" ilahi fermanınca Allah Teala'nın rızâsıdır.

Rızâ, dinin temeli sayılan en önemli esaslar üzerine bina edilmiştir. O, tevekküle dayanmakta ve onun hakikati, yakînle kanatlanmakta ve onun özü, muhabbetle ebediyete mazhar olmakta ve onun mâyesi, sadakatin şahidi, şükrün de fiili beyanıdır.

Bir başka ifadeyle rızâ; bir hamlede mü'mini evc-i kemâlâta yükselten öylesine bir asansördür ki; ona sahip olabilen, binebilenler, hedeflerine zaman ve mekân üstü bir hızla ulaşırlar.

Yine malumunuz, başka bir ayet-i celilede müttaki mü'minlerin hasletinden bahsedilirken; onların, işledikleri iyiliği sırf Allah rızâsı için yaptıkları... Hiçbir karşılık gözetmedikleri, hatta teşekkkür bile beklemedikleri ifade buyrulur. Yaptıklarına mukabil ecir-sevap gibi beklentiler, başta avam-ı nâs olmak üzere diğer sınıflara aittir.

Rabbim cümlemize, rızâsı dışında bir ibadet-taat, amel-hizmet ve sair hiçbir kulluk vazifesi gördürmesin. Râbiatü'l-Adeviyye'nin (k.sırruhâ) dediği gibi, ne cennet isteği, ne cehennem korkusu... Sadece ve sadece kendi rızâsı için amil olabilmeyi nasip ve müyesser kılsın.

"İlâhî ente maksudî ve rızâke matlubî" düsturundan kıl ucu kadar dahi ayırmasın.

İmam-ı Rabbanî (k.s.) evlatlarına ecir olarak, sevap olarak rızâ-i ilahi yeter, yeter, yeter de artar bile...

Selam ve dualarımla...