Gönül eğlendirme telaşı bir yandan, akıp gittiğini ve değerlendirmenin şart olduğuna inandığı bir gençlik... Değerlendirme denen mefhum, çoğuna göre, "Şehvetânî"dir. Değerlendirmek-yaşamak budur..

İlerde bir kocası veya hanımı olacağını bilir. Bu yaptıklarından dolayı için için vicdan azabına düçar olacağını da bilir. Hatta şu an hayatını yaşadığınız zannettiği şeylerden, belli bir zaman sonra ayrılacağını ve utanacağınıda...

Ama artık o kültüre göre bunlar normaldir. Ona öylesi öğretilmiştir ve şartlandığı birşey vardır; "Hayatta bu tür şeyler olur, dahası olmalıdır. Yoksa o insan hayatını yaşamış(!) olmaz!"

Zihniyet bu. Amel de bunun üzerine bina edilmiştir. Bu noktadan sonra nefsin ve Şettanı aleyhilla'nenin telkinleri ise, "Dönüşü olmayan bir yoldasın, bari bu ummanda boğul." şeklindedir. Ne hikmettir bilinmez ama bu telkin o an için en mantıklısıdır o kişi için.

Bazı şeylerin dönüşü olmayabilir. Geri dönüşüm kutusu bulunmayabilir. Bunlar el de iken değeri bilinmezse, tecrübesi acı sonuçlara düçar olmak olabilir.
Selam ve sevgiler...