essalamu aleykum kardeşlerim galiba bu aşk konusu benim gibi bazı kardeşlerimizide açtı :) madem öyle bu konudan devam edelim inşallah... aşkı mecaziden ne kadar uzak durmaya çalışsanda oldumu oluyor işte.. belli bir irade değil fıtratın meyli bu bence... bize düşen bu halde de dinimizin emir ve edeplerinden taviz vermemektir. örneğin aşık oldum nefsani olarak kötü birşey düşünmüyorum diye el ele tutuşup gezeyim veya kimsenin olmadığı yerde tek kalayım veya saatlerce telefonda internette görüşeyim ve görevlerimi aksatayım vs. vs. bunlar olmaz işte..böyle bir aşk bizi Allaha değil şeytana götürür. o yüzden insanın ilk vazifesi dinimizin emir ve yasaklarını iyice öğrenmesidir Allah Teala bizi hakiki aşka ulaşanlardan eylesin. bu konuda güzel bir hikaye yazayım faydalı olur inşallah;
''Mevlânâ CÂMİ k.s. ilim tahsilini terkettikten sonra güzel yüzlü bir kıza aşık olur gün gelmiş feyizle dolu ıtır kokulu gönlü ondan da soğur.. bu sebeble Herat'ı terkedip Semerkand'a gider. orada fazilet ve kemalat elde etmek için birkaç gün gayret eder, arayışa girer ama bir sonuç alamaz. sonunda yine yüreğinde aşk ateşi alevlenir ve ayrılığın acısı depreşir. Her gece aşk ve ıstırabından yanıp tutuşması artar, uyuyamaz olur. bir gece rüyasında Mevlana Sadeddini Kaşgariyi k.s. görür. Sa'deddini Kaşgari hz. leri ona derki:'' vargit kardeş! öyle bir yari sevki terkine çare olmasın.''
Mevlana Cami hazretleri bu rüyadan çok etkilenir ve gönlüne düşen sıkıntı nedeniyle aceleyle Horasan tarafına hareket eder. orada Mevlana Sa'deddini kaşgarinin (k.s.) sohbeti şerifi ve has iksir olan kabulüyle müşerref olur. Kısa zamanda onun yüce sohbetlerinden büyük bir şevk ve çoşku elde eder'' ( reşahat/semerkand yay. ) vesselam..
(bu arada gülücük forumundaki yorumları biraz konunun dışına çıkarttık umarım bize kızmazsın)