Haci Bayramin onunden gecerken sesleri sonuna kadar acilmis ne sozu ne bestesi guzel ilahiler beni uzaklastiriyor ilahi dinlemekten. Bir de, Anadolulu ses egitimi gormemis gencecik cocuklar butun gucleriyle haykiriyorlar. Fazla bagirmanin iyi soylemek oldugunu ogretmisler belki de. Uzuluyorum, sonuna kadar ses egitimi almadan boyle devam edecek, yanlisligini farkettiginde (o da bir ihtimal) belki de gec kalinmis olacak.
Bir de, dikkat ettim de cok dinlenenler listesinde hic Osmanli ilahisi yok. Onlar ki yuzyillardir suzulup, secilip gunumuze intikal etmisler. Kalitesizleri silinmis. Bir ucuncu Muradin Agla gozlerimi yok mesela. Yada Yunus Emre ilahileri. Derin tasavvufi anlamlari olan, su gibi akan edebi metinlerimiz. Sehl-i mumteni sanati iste.
Korkuyorum, yeni nesil bu gidisle bir Yunus Emre bir Suleyman Celebi cikaramayacak.