Ilahi dinlemedigimi, bilhassa zon zamanlarda yapilanlarin beste ve guftelerinin kotu oldugunu ifade etmistim.
Osmanlidan suzulerek intikal edenlerin ise klasiklestigini, Selimiye gibi, Sultan Ahmet gibi kalici hale geldigini belirtmeme bile gerek yok.
Bir muziksiz ilahi tutturulmus gidiyor, beni saskin birakan. Mevlevi ayinlerindeki rast semaileri, nihavent pesrevleri ne kadar da guzel halbuki. Hat sanati gibi de soyut.
Peygamberimizin Medineye gelisinde def calinarak ve ilahi -diyelim- soylenerek karsilandigini, onun zamaninda benzer calgilar bulundugunu tarihten hatirliyorum.
Klasik bati muziginin de bizim klasik muzigimiz gibi guzel oldugunu da biliyorum.
Butun bunlardan sonra Peygamberimizin bile karsi cikmadigi (en azindan belli calgilar o zaman kullanilmis) bir konuda asiriya giderek, acaba daha fazlasini mi yapmaya calisiyoruz.
Osmanlida 17. yuzyilda Kadizade hareketi gibi minareleri yikmaya kalkisan insanlar ortaya cikmisti.
Teshbithe hata olmaz darb-i meseline siginarak kaleme aldigim isbu yaziyi, bil-vesile, hazirun-u muhteremenin takdirine arz ederim efendim.