"...ilahi ise müzikli olamaz; müzikli ise ilahi olamaz!" diye bir söz gördüm sitede, çok da doğru söylenmiş..

Musikinin dindeki yeri

Müzik caizdi, değildi.. artık tartışmasını yapmaya gerek yok.. O kadar yazı yazıldı ki sitede bu konu hakkında..

***

Rasülullah Efendimiz zamanında kullanılan defin kenarlarında "zil" yoktu. Zira zilli olana def adı verilmeyip "Mizher" denilmektedir. (Tecrid-i Sarih Tercemesi, s. 3, s. 205)

O devirde def ve davul, sadece ilan maksadı ile çalınmakta idi. "Nikahı ilan ediniz" hadis-i şerifi bunu açıkça ortaya koymaktadır.
O dönemde düğünlerde çalınan davulun beraberinde zurna ve gırnata gibi nefesli çalgılar bulunmazdı.

Düğün, sevinmeyi gerektiren bir cemiyet olduğu için, şehveti tahrik edecek bir mana taşımayan şiirlerin, sesli olarak söylenmeye müsaade olunmuştur. Söylenecek şarkı ve türkülere bir ölçü olmak üzere, Hz. Aişe validemizin büyüttüğü kızın düğününde söylenmesi tavsiye edilen beyiti misal olarak zikredebiliriz.

Sadece ilan için düğün gecesi def çalmakta beis yoktur. (Fetava-i Kadihan c.3,s. 117)

Zamanımızın şehveti tahrik eden, edebe aykırı ifadeler taşıyan şarkıları, asr-ı saadette söylenenlere hiç benzememektedir. (Tuhfet'ül-Ahvezi c. 4, s. 212)

Nikahın ilanı zina töhmetini tamamen ortadan kaldırmak için yapıldığından dolayı, defin zilsiz olması vacibtir. (Fetava-i Gıyasiye, s. 109)

Çalgının haram olduğunda bir hilaf yoktur. Lakin haram olan şeylerden uzak kalırsa, düğünlerde ve bayramlarda birazcık (def ve ses) caiz görülmüştür. (Feteva-ı Hamidiye c. 2/304)

Düğün ve bayramların dışında, herhangi bir zaruret bulunmadığı için (çalgı) haramdır. (İbni Abidin c. 5, s. 304)

Bu sebeple, İbni Ömer (ra) bir davul sesi duydu da kulaklarını tıkadı ve bunu üç defa tekrarladıktan sonra: "Resulullah da böyle yapardı" dedi. (İbni Mace c. l, s. 300)

(Mehmed Emre; Fetvalar'dan alıntı)

***
Ayrıntılı bilgi için bakılabilir:

İhya Cilt-2 adab-us semâ vel-vecd