Sağolasın sevgili Faruk...

Bu arada yazının ana temasına ve mesajlara ilave olarak, Ziya Sunguroğlu merhumun Notları'nda geçen bir anekdotu nakletmek istiyorum.
***

Abdülvehhab-i Şa’rani Hazretleri Nil kenarında oturmuş, “Takdir edip hidayet eden (yol gösteren) O'dur.” (el-A’lâ, 87/3) ayet-i celilesinin tefsirini yazmak için düşünürken bakmış ki; bir zehirli böcek (muhtemelen akrep) sür’atle Nil’i doğru yol alıyor. Takip etmiş… Böcek, nehrin kenarında suyun üzerinde bekleyen kaplumbağanın sırtına binip karşıya geçmiş. Sonra da, öteden koşup gelen bir yılanın boynuna atlayıp onu sokmuş. Yılan çaresiz kıvranırken, oradaki ağacın altında yatmakta olan adam uyanmış… O esnada yılan da ölmüş. Dehşet ve hayretler içinde kalan o adama Şa’rani Hazretleri, gördüğü hadiseyi anlatınca, adam Mevla’ya karşı kusurlu olduğunu itiraf etmiş…

Şa’arani Hazretleri de Allahu zû’l-Celâl ve’l-Kemâl Hazretlerinin, nasıl takdir edip de hidayet ettiğini (mahlukata yollarını, yapacakları işin yöntemini nasıl gösterdiğini) gördükten sonra tekrar düşünüp, “Vallâhi ente kadderte ve hedeyte: Allah’ım, zatına yemin olsun ki, sen takdir ettin, sen yol gösterdin” deyip ayet-i kerimenin tefsirini yazmağa başlamış…
***

Velhasıl bilindiği üzere her şeyi yaratan, takdir eden, hidayet edip yol gösteren Rabbimiz, arılara da hidayet etmiş; yapmaları gereken işin, yolunu ve yöntemini en hurda teferruatına kadar talim buyurmuştur.

Selam ve dualarımla…