O'na

Benim efendim !
Ben sana bendim !
Bir üfledin de
Yıkıldı bend'im.
Ben ki, denizdim,
Dağbaşı bendim.
Şimdi sen oldun,
Âleme pendim.
Benim efendim !

Benim efendim ,
Feza levendim !
Ölmemek neymiş;
Senden öğrendim.
Kayboldum sende,
Sende tükendim!
Sordum aynaya:
Hani ya kendim?
Benim efendim !

Benim efendim !
Emri yüklendim!
Dağlandım kalbden
Ve mühürlendim.

Nefs

Geceler toprağa benimle inmiş.
Kasırga benimle kopmuş denizde.
Sanırım vebalı elim gezinmiş,
Çürüyen ağaçta, hasta benizde.

Cinnet , şüphe , korku benim eserim;
Sıcak kalbinizde gizlidir yerim,
Bir kurdum ki , sizi diş diş yerim
Ve gezerim her gün elbisenizde....

N.F.K.

Serseri

Yeryüzünde yalnız benim serseri,
Yeryüzünde yalnız ben derbederim.
Herkesin dünyada varsa bir yeri;
Bende bütün dünya benimdir derim.

Yıllarca gezdirdim hoyrat başımı,
Aradım bir ömür , arkadaşımı.
Ölsem dikecek yok mezar taşımı,
Halime ben bile hayret ederim.

Gönlüm ne dertidir ne de bahtiyar;
Ne kendisine yâr, ne kimseye yâr,
Bir rüya uğrunda ben diyâr diyâr,

Nefs

Geceler toprağa benimle inmiş.
Kasırga benimle kopmuş denizde.
Sanırım vebalı elim gezinmiş,
Çürüyen ağaçta, hasta benizde.

Cinnet , şüphe , korku benim eserim;
Sıcak kalbinizde gizlidir yerim,
Bir kurdum ki , sizi diş diş yerim
Ve gezerim her gün elbisenizde.

N.F.K.

Bendedir

Ne azap , ne sitem bu yalnızlıktan,
Kime ne aşılmaz duvar bendedir.
Süslenmiş gemiler geçse açıktan,
Sanırım gittiği diyar bendedir.

Yaram var , havanlar dövemez merhem;
Yüküm var , bulamaz pazarlar dirhem.
Ne çıkar , bu yola düşmemiş gölgem;
Yollar ki , Allah 'a çıkar, bendedir.

N.F.K.

Çocuk

Annesi gül koklasa , ağzı gül kokan çocuk;
Ağaç içinde ağac geliştiren tomurcuk....

Çocukta , uçurtmayla göğe çıkmaya gayret;
Karıncaya göz atsa "niçin , nasıl? ve hayret...

Fatihlik nimetinden yüzü nurlu bir mühür;
Biz akıl tutsağıyız , çocuklar ki asıl hür.

Allah diyor ki : "Geçti azabımı rahmetim!"
Bir merhamet heykeli mahzun bakışlı yetim..

O'nun Sanatı

(Yok) bir (var)dır;
Geçit vermez;
Dar mı , dardır!

(yok) bir (yok)tur;
Akıl ermez.
Ne de çoktur!

(Var) bir (yok)tur;
Yusyuvarlak
Dönen oktur.

(Var) bir (var)dır;
O'na varmak ....
Bu kadardır!

N.F.K.

Zehir

Çocukken haftalar bana asırdı;
Derken saat oldu , derken saniye....
İlk düşünce , beni yokluk ısırdı:
Sonum yokluk olsa bu varlık niye ?

Yokluk , sende yoksun, bir var gibi yoksun !
İnsanoğlu kendi varından yoksun....
Gelsin beni yokluk akrebi soksun !
Bir zehir ki , hayat özü fâniye........

N.F.K.

Hâlim

Bilmem hangi alemden bu toprağa düşeli;
Yataklara serildim,cam kırığı döşeli..........

Kafam bir cenk meydanı, kokusu kan ve barut;
Elindeyse düşünme , gücün yeterse unut !

Takılıyor yerdeki gölgelere ayağım;
Sanki arz delinecek ve ben yutulacağım.

Bana yanmak düşüyor, yangın görsem resimde;
Yaşıyorum zamanın koptuğu bir kesimde.

Alırken dilenciyim , verirkende borçluyum;