301 ve Korunma

301 VE KORUNMA

Yazarların bir kısmı koruma talebinde bulunuyorlar.
Nedeni öldürülme korkusu…
Ben ecelin şaşmaz bir yazı olduğuna,
Vakti geldiği zaman bir an geri veya ileri atılmaksızın gerekenin yapılacağına can-ı gönülden inananlardanım.
Onun için ki hiçbir zaman şundan veya bundan dolayı öldürülür müyüm diye düşünmedim.
Biliyorum ki vadem dolduğunda en güvenli yerde olsam bile ölüm meleği gelip görevini yerine getirecek.
Önemli olan geride hoş bir sada bırakmak.
Sürekli belirtirim: Ben tarafsız değilim.
Ben ne olursa olsun Hakk’tan ve haklıdan tarafım.
Zulme rıza göstermenin zulüm olduğunu biliyorum.
Arkadaşlar, bazen yazılarımın sert olduğunu söylüyor.
Bense şöyle düşünüyorum.
Yazılarım Irak’a, Filistin’e, Afganistan’a, Sudan’a… düşen bomba ve kurşunlar kadar sert mi?
Babalarını kaybeden çocukların gözyaşları kadar ıslak mı?
Çaresizce dövünen anneler kadar acılı mı?
Yazılarımın nesi var? Neyi var?
Hakkı ve hakikati yazmayacaksam elime kalemi nasıl alabilirim?
Kalemşör mü olmalıyım?
“O gün bütün nimetlerden sorulacağımı” bile bile…
Hayır! Asla ama asla kalemimi satmayacağım!
Belki bu gün çok fazla okunmuyorum.
Yarın ne olur onu bilemem…
Ama bildiğim bir şey var ki; O da zulme rıza göstermeyeceğimdir.
Koruma falanda hiçbir zaman talep edeceğimi zannetmiyorum.
Ben bu yolu seçtiğim zaman “Hasbunallahu ve ni’mel vekil” diyerek çıktım.
Biliyorum ki O (cc) beni korursa bana hiç kimse zarar veremez.
Şayet O’nun bana isabet etmesine rıza gösterdiği bir zararı ise hiç kimse ama hiç kimse önleyemez.
Tabi koruma isteyenlere bir sözüm yok.
Benim baktığım pencere bu, onların baktığı farklı olabilir.
Ne de olsa MOZAİK…!

Lokman HAMİTOĞLU