6-7 dinarı ne yaptın

Sevgili Peygamberimiz (s.a.v.) Efendimiz’in irtihallerine yakın günlerde idi. Hz. Âişe (r.anhâ)’nin yanlarında altı veya yedi dînar bulunuyordu. Resûlüllah Efendimiz, onları fakirlere dağıtmasını, Âişe vâlidemize emretmişti. O ise, Resûlüllah (s.a.v.)’ın hastalığı ile meşgul olduğu için, onları dağıtamamıştı. Fahr-i Kâinat Efendimiz Âişe vâlidemize,
“— Altı-yedi dînârı ne yaptın, dağıttın mı?” diye sordu.
Hazret-i Âişe vâlidemiz,
— Hayır, vallâhi senin hastalığın beni meşgul etti, dedi.
Bunun üzerine Resûl-i Ekrem (s.a.v.) Efendimiz, onları isteyip getirtti ve avucuna aldı da;
“Allâh’ın Resûlü Muhammed, bunları fakirlere dağıtmadığı, yanında bulundurduğu halde Rabbine kavuşacağını sanıyor değildir” (Ahmed bin Hanbel, Müsned, 6/104) buyurdu. Onların hepsini, Ensâr fakirlerinden beş ev halkına taksim ettirdikten sonra, “İşte şimdi rahatladım” diyerek uyudular.
Bu münâsebetle İmam Kastalânî (rh.) der ki:
“Peygamberlerin efdali, Rabbü’l-âlemînin Sevgilisi, geçmişteki ve gelecekteki kusurları bağışlanmış bulunan Resûlüllah Efendimiz böyle yaparsa, üzerlerinde Müslümanlar’ın kanları ve kendilerine haram olan mal hakları bulunduğu halde Allâh’a kavuşanların vaziyetleri nice olur, bir düşün!” (Kastalânî, Mevâhibü’l-Ledûniyye, 2/480-81)