Yaza dair söylenebileceklerin ardından..
Şimdi bahar zamanıdır... Baharı tamamlamanın zamanıdır artık..

Yarım bıraktığımız yerden..
Ki bıraktığımız yerde de değildir aslında... Bir yaz geçmiştir üstünden.. Sararta sararta...

Bir yaz daha bitti..

Başlangıçların zamanıdır artık.. Her şeyin yenisine başlanır. Bahar hariç...

Nasıl geçtiğini anlayamadan geçti işte.. Gözlerimizin önünden akıp gitti.. Ya da.. Biz onun içinden akıp gittik.

Açık mavi çıkmaya hazırlanıyor hayatımızdan.. Ve güneş.. Önce renkler kaybolacak sokaklardan ve gökyüzünden...
Sonra sesler..

Gri ve siyah gelecek yavaş yavaş şehirlere..

Ve çamur..

Sonra karlar yağacak.. Yağan karlardan sonra insanın dokunduğu her şey çamurlaşacak. İnsanın dünyayı kirletişine canlı şahit olacağız hepimiz.
Tıpkı yağmurlardan kaçarken, -aslında- hüzünlerinden kaçışlarına şahit olduğumuz gibi..

Yaşama tutunmak adına başını semaya çevirenler varsa aranızda -benim gibi- gözleri boş dönecek her defasında.. Umduklarını bulamayacaklar çünkü gri olacak bulutlar. Alaca karanlık olacak gökyüzü her daim.
Ve fakat güzel tarafı.. Yağmur artık özletmeyecek kendini.
Bir yaz daha bitti..
Yaşananlar ve yaşanamayanlar kaldı hafızalarda..
Artık sıkılmaya vaktimiz olmayacak pek.
Ve artık vakit, kuruyan yüreklerimizin, yağmurları, sünger gibi emmesinin vaktidir...

Herkes kendine çok iyi bakarsa; kimsenin kimseye bakmasına gerek kalmaz.
O yüzden kendinize biraz iyi bakın...
Ve izin verin biraz da başkaları size iyi baksın..
Zira insanoğlu çiçeğe benzer derler..
Her daim canlı olmak ve solmaya terk edilmemek dileklerimizle efendim..

Ömrümüzün bir baharını daha sonlandırıyoruz işte..

Temenni odur ki:

Çok değil, hayırlı yaşayalım..

___Elif Kırmızı___