Değil

Ne Mehmet Akif’im, ne Necip Fazıl.
Maksadım dünya ya nam salmak değil
İstenmeyen anda aniden hasıl
Düşmüşüm torbaya ekmelik değil

Tepemde boş alan çoğaldı artık
Gömleğim yamadan bunaldı artık
Her yanım ağrıdan dineldi artık
Vurmuşum yatağa ölmelik değil

Garip gelir bana yaşanan çile
Rabbenâ hep bana yapılan hile
Uysan da kurala oynasan bile
Varmışım durağa inmelik değil

Bakarım göremem arıza büyük
Okurum yoramam hafıza sönük
Yaşarım doyamam şu arza dönük
Salmışım bayıra dönmelik değil

Bir iken beş oldum çoğaldı hasmım
Baş iken el oldum kalmadı hısmım
Merkezi vurmadım onmadı cismim
Yanmışım kulağa son delik değil

Niksar’î aklından geçeni sorma
Sözleri zorundan kafanı yorma
Boş işler ardından koşanı bulma
Bu ömür çok kısa gündelik değil.

06.06.2007 / 11.25

Celaleddin Arslan