Mekke Müşrikleri,Peygamber(asm)'a her türlü dünyevi menfaat ve pek çok defa şahsına yönelik tehditlerle her ne kadar yanaşmışlarsa da;o zat-ı Ekrem(asm),ayat-ı Kur'aniyenin sarahatiyle,hiçbir zaman onların isteklerini kabul etmemiş,onlara edna bir meyil dahi göstermemiş ve tebliğ vazifesini eda ederken asla ta'viz vermemiştir.

Rasul-i Ekrem(asm)'dan sonra din-i İslam'a hizmet eden başta sahabelere ve sırrı veraset-i nübüvvete mazhar olan zatlara bakıyoruz ve görüyoruz ki;onlar da zulme,hapse,haksızlığa,şehadete razı olmuşlar,ama zerre mikdar dinde taviz vermemişlerdir.Mesela;Asrımızın Müceddidi Üstad Bediüzzaman Hazretleri,dinde taviz vermediği için 28 yıl hapse,esarete,nefye mahkum edilmiş ve defalarca zehirlenmiştir.Bu zat-ı mücahid,bütün bu eza ve cefalara rağmen zerre mikdar dinde taviz vermemekle beraber,büyük bir şecaatle,''Zalimler için yaşasın Cehennem'' diye haykırmıştır.

Demek,başta bütün peygamberler ve onların reisi olan Rasul-i Ekrem(asm) ve bütün ulema-i İslam'ın tavizsiz fiili tatbikatları bedaheten bildirir ki;dinde taviz verilmez! Bunun içindir ki,bu zevat-ı aliyye,bu uğurda canlarını ve mallarını seve seve feda etmişler,fakat hiçbir zaman ehl-i dalaletin hatırı için din-i İslam'dan taviz vermemişlerdir.Asrımızın Müceddidi Üstad Bediüzzaman Hazretleri şöyle buyurmaktadır:
''Hakkın hatırı alidir,hiçbir hatıra feda edilmez.''(Bediüzzaman Said Nursi,Divan-ı Harbi Örfi)

Devamı ve geniş açılımlar için bakınız:

Kaynak:Mir'atü'l Cihad,Rahle Yayınları ,Yahya Zekariyagil