Hâlim

Bilmem hangi alemden bu toprağa düşeli;
Yataklara serildim,cam kırığı döşeli..........

Kafam bir cenk meydanı, kokusu kan ve barut;
Elindeyse düşünme , gücün yeterse unut !

Takılıyor yerdeki gölgelere ayağım;
Sanki arz delinecek ve ben yutulacağım.

Bana yanmak düşüyor, yangın görsem resimde;
Yaşıyorum zamanın koptuğu bir kesimde.

Alırken dilenciyim , verirkende borçluyum;
Kalmadı eşya ile aramda hiç bir uyum.

Taş taş üstüne koysam bozuk diyorlar, devir!
Bir ok çeksem , diyorlar ; peşinden koş ve çevir!

Nefes alırken bile inkisar ve pişmanlık;
Kimse edemez bana benim kadar düşmanlık.

İşte şüpheci aklı çatlatan korkunç nokta:
O ki sonsuz var, nasıl aranır dipsiz yok'ta?

Olur olmaz her şey, yokluk da onun kulu;
Bu noktaya vardın mı , el tutuk , dil burkulu.

Allah ' ı hakikate soran kafa ne sakat?
Hakikat de ne ; Hakk ' ın muradıdır hakikat,

Balonunu kaçırmış çocuk gibi ağla dur !
Rabbim böyle emretmiş, ya dize gel , ya kudur !

Hayat bir zar içinde, hayatı örten bir zar ;
Bana da hayat yeri "Bağlum" köyünde mezar....

N.F.K.