Râfızîlerin dünyada gördükleri cezâlar bildirilecektir. Hâce Muhammed Pârisa (Kuddise Sırruh) Faslü'l-Hitab adlı kitâbında Hazreti Ali (Radiyallahu anhu)'nin:

- Bir çok kimseler beni Ebû Bekir, Ömer ve Osman (Radiyallahu anhu)'dan üstün tutuyorlar. Bunların kalblerinde bozukluk vardır. Müslümanlar arasına fitne sokarlar. Resûlullah (Sallallahu aleyhi vesellem) bana bunları haber verip öldürmemi emir buyurdu. Bunlar zâhiren müslümanlarla kardeş gibi görünürler. Kalblerinde din düşmanlığı vardır. Yalanı güzel, kötülükleri temiz görürler. Kur'ân-ı Kerim'in hükümlerini değiştirirler. Kötü işleri yapmakta birbirleriyle yarış ederler. Hâşâ Resûl-i Ekrem'e ve Ashâbının büyüklerine dil uzatırlar. Ashâb-ı Kiram (Aleyhimür-rıdvan) arasındaki ihtilafların çıkmasına sebeb olurlar. Hakk Teâlâ onları afv etmez. Küçükleri, büyüklerinden bozuk düşünceleri öğrenirler. İslâm âdetlerini yıkıp, bozuk bid'atleri yayarlar. O zamanda Resûl-i Ekrem'in sünnetine uyan saâdete kavuşur, abidler ve şehidlerden efdal olur. Yeryüzünde Şiîlerden, Râfızîlerden çok, istenmeyen kimse yoktur. Yer onlara gadab eder. Gök istemeyerek onların üzerine gölge verir. Şiîlerin âlimleri, yeryüzündeki insanlardan, zararı en çok olanlarıdır. Fitne onlardan çıkar. Gökteki melekler onlara pis derler. Ashâb-ı Kirâma dil uzattıkları anda kalblerinden hikmet gider. Hakk Teâlâ, Râfızîlerin ve bid'ât çıkaran bozuk yoldaki kimselerin şekillerini değiştirir, buyurdu.

Bu sözleri Hazreti Ali'den işitenler:

- Yâ Emîrü'l-Mü'minîn! Biz o zamana yetişirsek ne yapalım? diye sordular. Cevabında:

- İsa (Aleyhis-selâm)'nın havârileri gibi olunuz. Allahu Teâlâ'nın emirlerine, Resûlünün sünnetine yapışınız. Ashâbını sevip o tâifeden uzak durunuz. Benim size sözüm Hakk Teâlâ ve Resûlü-nün yolunda gitmeyi bid'at ve delâlet üzere olmaktan hayırlı bilmenizdir, buyurdu.

Abdullah b. Sebe, Hazreti Ebû Bekir, Ömer ve Osman (Radiyallahu anhu) Hazretlerine dil uzatıp, Hazreti Ali'yi üstün tutarak Râfızî i'tikadını ilk önce çıkaran bir yahudi dönmesidir. Bunun sözünü Hazreti Ali (Radiyallahu anhu) duyunca:

- (Yemin ederek) Muhakkak onu öldürürüm, buyurdu.

- Yâ Emîrü'l-Mü'minîn! Seni seveni niçin öldürüyorsun? dediler.

- Üç büyük halifeye dil uzatanı elbette öldürürüm, benim bulunduğum şehirde durmasın buyurdu. Hemen şehirden sürdü.

Şevâhidü-n-Nübüvve'den alınmıştır.