kadının biri namazını hiç eksik etmezmiş.her kıldığı namazın ardından kapının arkasındaki çuvala bir pirinç atarmış.birgün çocuklarına şöle vasiyet etmiş ''eğer ben ölürsem kapının arkasındaki çuvaldaki pirinci alın ve pilav yapıp herkese dağıtın''.kadın günü geldiğinde hakkın rahmetine kavuşmuş.çocuklarının aklına annesinin vasiyeti gelmiş.gitmişler pirinç çuvalının yanına ama annelerinin onca sene attığı pirinç yok.sadece içinde 3 tane pirinç kalmış.yani kadının sadece okadar namazı kabul olmuş.Rabbim bizi şefaatinden mahrum bırakmasın.dualarımızı kabul etsin.bizi utandırmasın rabbim.bu hikaye kendini çok dindar gösteripte,karşısındakilerin yaptıklarını beyenmeyip onların kalbini kıranlara gitsin.Allah katında kimin ne olduğu bilinmez.