Zamanımı hep gezmekle harcardım
Ya sahile çıkar tur atardım
Ya da çarşı içinde dükkanlara bakardım
Kendimi birşey yapıyor sanardım

Bir hayli böyle geçti benim vaktim
Bu gidişle ne olacaktı benim halim
Hergün bir yaprak azalıyordu takvim
Geze geze hiç kalmadı takatim

Artık bıktığımdan gezmeyi bıraktım
Yanıma pek tanımadığım bir arkadaş taktım
Ne yapalım diye şöyle etrafa baktım
Onunla kafelere takılmaya başladım

Bir akşam kafenin birini duyuyor gidiyorduk
Öbür akşam onu beğenmiyor diğerine giriyorduk
Gönlümüzce kafelerde bol bol eğleniyorduk
Belki de kendimizi eğleniyor zannediyorduk

Bir ayda girmediğimiz kafe kalmadı şehirde
Tabi bunun için dolaşmıştık şehirde her gece
Böylece halim dönmüştü sanki bir kepazeye
Bu kafelerde olmamıştı bana bir çare

Önce o arkadaşla gezmeyi bıraktım
Kendime çekidüzen vermeye çalıştım
Evde derin derin düşünmeye başladım
Yavaş yavaş ağrımaya başladı başım

Birgün raftaki kitaplara takıldı gözüm
Neden onları hiç görmemiştim bir düşündüm
Sonra onlarda ne varki deyip arkamı döndüm
Ama belkide onlar olabilirdi bana bir çözüm

Hemen o kitaplardan birini elime aldım
Okurken kitabın derinliklerine daldım
Ne kadfar da güzelmiş bu kitaplara bayıldım
Şimdi anlamıştım bu zamana kadar hep aldandım

Şiir roman tarih ne bulursam okuyordum
Okurkende kendimde bir tat buluyordum
Artık ayaklarımda bir ağrı duymuyordum
Kendimce şiir yazmayı bile beceriyordum

Kitap okumakla dünyamın değiştiğini anladım
Düşüncelerimi bile değiştirmeye başladım
Kimi görsem ona bu yaşadıklarımı anlatırım
Kitap okumayı sizlere de öneririm sevgili dostlarım

_TEVAZU_

2003