Yıllarca mutluluğu aradım durdum.bazen buldum daha doğrusu bulduğumu sandım.bazen de bulamam diye ümitsizliğe kapıldım.sevdiğinle gezerken mutlu olduğumu sandım.zaten öyle değilmi!dünyalar senindir.mutluluk tavan yapmıştır.o dur herşeyin. dünya yıkılsa umrunda değildir.işte ben hep böyle mutlu olunacağını sanıyordum.ama hayat işte bir gün radyodan dinlediğim peygamber efendimize yazılmış bir şiir dinledim.kendimden geçtim.ve o gün beraat kandiliydi!akşama evde şiiri düşündüm.ve kendimi düşündüm.ne yapıyorum kimim bu dünyadaki amacım ne.neden varım? gibi sorular sordum kendime.abdest alıp namaz kıldım.ve gözyaşları içinde tövbe ettin. ve inanın kardeşlerim artık gerçekten mutluyum.çünkü mutluluk KURAN-I KERİMİN her harfinde var.her secde de huzur var.her duada ümit var.

"YA RABBİM! SEN MÜMİN KULLARINI YOLUNDAN AYIRMA!"