Din adami yeni kazilmis mezarin basinda duasini bitirmek üzereydi. Birden, 50 yillik karisini kaybetmis olan 78 yasindaki adam kalin sesiyle feryat etmeye basladi:
"Aaah, aaah! Onu ne kadar da çok seviyordum!"
Onun bu feryat fîgani cenaze merasiminin sessizligini alip gotürdü. Mezarin etrafinda duran diger aile üyeleri ve arkadaslari sasirdi ve utandi. Yüzleri kipkirmizi kesilen yetiskin çocuklar babalarini susturmaya çalisti:

"Tamam baba, acini anliyoruz, ama sus simdi." Yasli adam cenazenin mezara yavasça indirilisini yasli gözlerle seyretti. Din adami duasini tamamladi. Sonra da, aile üyelerini mezara toprak atmaya davet etti. Yasli adam disinda hepsi bu görevi yerine getirdi. Yasli koca bir kez daha feryat etti:
"Ah! Onu ne kadar da çok seviyordum!"
Çocuklari onu engellemeye çalistiysa da, o devam etti:
"Onu seviyordum!"
Mezarin etrafinda bulunanlar yavas yavas ayrilmaya basladi, ama yasli adam inatla mezarin yanindan ayrilmiyordu. Gözleri mezara dikili vaziyette oracikta öylece duruyordu. Din adami yanina yaklasti:
"Neler hissettiginizi biliyorum, ama artik gitme zamani. Gitmeli ve hayatimiza devam etmeliyiz."
"Ah! Onu seviyordum!"
diye inledi adam perisan bir sekilde.
"Ama bunu ona ya bir ya da iki defa söyleyebildim!"

TARAFIMDAN YORUMSUZ DUR.

ADIGÜZEL