Resûlullah (s.a.v.) kendisiyle konuşan herkesi, sözleri bitinceye kadar ciddiyetle dinlemiştir. Konuşanın Müslüman olması veya olmaması müsâvîdir. Bunun en güzel örneğini Utbe bin Rebîa ile yaptığı görüşmede buluyoruz. Utbe Resûlullah (s.av.)'a gelip, "Sana bir hâl çareleri aızedeceğim, olur ki onlardan birini kabul edersin" diye söze başlayarak, nübüvvet dâvasını bıraktırabilmek için ileri sürdüğü bütün teklifleri (ki bunlar, kabileler üstü bir reislik, servet, canının istediğiyle evlenmek veya bir hastalık neticesi böyle bir dâvaya atıldı ise tedavi yolları aramak gibi hususlardır) sonuna kadar dinlemiş, daha sonra o susunca:
— Sözlerini bitirdin mi, ey Ebû'l-Vefîd! diye sormuş...
— Evet, cevabını aldıktan sonra;
— O halde sen beni dinle., diyerek sözlerine başlamıştır. Resûlullah (s.a.v.) bilhassa sabah namazını kıldıktan sonra
güneş doğuncaya kadar oturur, sohbet ederdi. Ashabı kendi arasında cahiliyye hâdiselerinden bahseder, şiir okurlar, gülerler, Resûlullah (s.a.v.) da tebessüm ederdi.

Resûlullah (s.a.v.), cahiliyye devrinde kız çocuğunu bir kuyuya nasıl ittiğini anlatan sahabeyi, sakalı ıslanacak derecede ağlayarak dinlemişti. "Resûlüllah'ı üzdün" diyenler oldu. Fakat Resûlullah (s.a.v.) ona, bir defa daha anlatmasını söyledi ve aynı şekilde ağlayarak dinledi.
Yine Peygamber Efendimiz vazifesi îcabı olarak yapılan bazı işlere müdahale ettiği gibi, lüzumu hâlinde konuşulanlara da müdahale etmiş, gerekli açıklamaları yapmıştır. Nitekim bir arkadaşına, Bu kadar utangaç olmak iyi değildir" mealinde sözler söyleyen bir zâtın sözünü kesmiş, "Bırak onu, utanmak îmândandır" buyurmuştur.
Hazret-i Ömer (r.a.)'in, babası adına yemin etmesi üzerine, "Allah sizi babanızın adına yemin etmekten nehyetmiştir" demiştir.
Hazret-i Âişe (r.a.)'nin, yanındaki kadın hakkında bol bol ibâdet ettiğine dair söylediği sözler bitmeden, "Yeter, gücünüzün yettiğine bakın. Yemin ederim ki, Allhah usanmaz, fakat neticede siz usanırsınız" demiştir.
Arkadaşı hakkında fazlaca medhetme yolunu tutan birine: "Arkadaşının boynunu kopardın, belini kırdın" buyurmuştur.

FAZİLET TAKVİMİ 02-26-1996