UTANiRiM...

Utanirim ya Rahman senin askin ile açan ve hos kokular veren bir gül olamadim. Bir günes olup doGamadim bir rüzgar olup esemedim.

Bütün mahlukat sana itaat ederken ask ile hu çeker ask ile döner yunus misali...

Utanirim ya Rahman gaflet uykularimdan utanirim. Sabahlara kadar sana secde eden bir Hz.Ebubekir (r.a.) bir Hz.Ömer (r.a.) bir Hz.Osman (r.a.) bir Hz.Ali (r.a.) olamadim. Onlar gibi Rasule (s.a.v.) asik olamadim onunlayken bile hasret kalamadim...

Utanirim ya Rahman eshabi guzinin tövbesinden utanirim. Hz.Uzeyr (r.a.) olup harama baktim diye vuramadim kendimi daGlara aGlaya aGlaya AFFET YA RABBi diyemedim

Utanirim Ya Rahman mümin din kardeslerim zulm altindayken gidip Hz.Ali (r.a.)olamadim. Senin rizan için öldüremedim onlari. Hz.Ömer (r.a.) gibi hanimini çocuklarini yetim öksüz birakmak isteyen gelsin diyemedim...

Utanirim Ya Rahman korkamadim yataGa girip uyumaktan Hz. Seddad Bin Evs (r.a.)olamadim yataktan kalkip sabaha kadar secde edemedim.

Ya Rahman ne güzel kullarin var ben onlardan olamadim. Simdi aGliyorum sessizce. Sanki oturduGum yerde ölümümü bekliyorum. Yok misali yasiyorum.. Her vasitaya bindik fanide simdi sira tabut denen cansiz ata binmekte...

Sehadettir arzuhalim nasib edermisin Ya Rahman cennette cemalinle sereflendirirmisin bu acizi. RAHMETiM GAZABiMDAN USTUNDUR buyurmussun. Rahmetinle muamele eyle bizlere biz aciz kullariniz. Öylesine bir ölüm nasip eyleki Azrail as geldiGinde hos gelsin ve geldiGinde o görevini yerine getirmeden sen bizlerden Razi ol insallah...

AMiN (Alinti)