Dört ayrı milletten dört ayrı kişi arkadaş olmuştu. Bunlardan biri İranlı, biri Rum, biri Ararp, biri de Türk'tü. Bu dört arkadaş, birlikte geziyorlardı.Paraları da yoktu. Adamın bir bunlara biraz para verdi. Bu para ile ne istiyorsanız alın, dedi.
İranlı olan dedi ki:
Bu parayla ''engür'' alalım. Arap ona itiraz etti:
Ben ''engür'' istemem, ''ineb alalım dedi.
Türk ise:
Ben ''ineb'istemem, ''üzüm'' isterim, dedi.
Rum olan da:
Bırakın bu lafları, dedi. Bu para ile ''istafil'' alalım.
Böylece bu dört arkadaş birbirleriyle çekişmeye, dövüşmeye başladılar. Çünkü birbirlerinin söylediklerinin anlamından haberleri yoktu.
Onlar, ne alınacağını tartışırken yanlarına bu dört dili de bilen birisi geldi. Bu arkadaşların tartışmalarına tanık oldu:
Ne yapıyorsunuz, kavganın sebebi nedir? Diye sordu. İçlerinden birisi durumu anlattı. Bütün dilleri bilen adam:
Be hey ahmalar, zaten aynı şeyden bahsediyorsunuz. ''engür'' Farsça'da ''üzüm'' T demektir, ''ineb'' Arapça'da, ''israfil'' ise Rumca'da aynı anlama gelir.Niye kavga ediyorsunuz ki, hepiniz aynı şeyi istiyorsunuz işte.

Mesneviden Seçmeler