Ramazan-ı Şerifin orucu, doğrudan doğruya nefsin mevhum rububiyetini kırmak ve aczini göstermekle ubudiyetini bildirmek cihetindeki hikmetlerinden bir hikmet şudur ki:

Nefis Rabbisini tanımak istemiyor; firavunhane kendi rububiyet istiyor.

Ne kadar azaplar çektirilse, o damar onda kalır. fakat açlıkla o damarı kırılır.

Bir Yahudi, bir Hıristiyam, birde Müslüman yol arkadaşı olmuşlardı. Yolda azık içün helva almışlardı. Nitekim Müslüman oruçlu idi. Akşam namazı vakti girince Müslüman, "yemeğimizi yiyelim " dedi.