Hilmi AHISKALI

Komşumuz Akif Beyin oğlu Emre , İTÜ’de mühendisliği birincilikle bitirdi ve iki yıldır da Amerika’da master yapıyor.Anlattıklarına göre de çok önemli profesörlerden, ülkenin hatırı sayılır bilim adamlarından dersler alıyormuş.Anlayacağınız geleceği parlak, önemli bir bilim adamı olabileceği bekleniyor Emre’nin.

Ailesini ve Emre’yi küçüklüğünden beri tanırım. Akif Bey, namazına filan dikkat eden halim-selim bir beyefendidir. Lâkin Emre’yi yetiştirme hususunda bazı eleştirilerim olmuştur kendisine.

Bir ebeveynin en büyük zenginliği, ne bankadaki parası, ne dairesi ne de otomobilidir.Onun en büyük zenginliği Allah(c.c.) ın izniyle dünyaya gelmesine vesile olduğu bir evlattır.Tabi zenginlik sadece evlad sahibi olabilmek değil.Hayırlı, milli ve manevi değerlerine saygılı evlad yetiştirebilmektir asıl zenginlik.Ve böyle bir evlad yetiştirebilmekteki en büyük pay tabiî ki anne ve babalarındır.

Takvimde okumuştu; “Recep Allahu Teâlanın ayı, Şâban benim ayım, Ramazan ümmetimin ayıdır” Hadis-i Şerifini.Hemen ara sıra not almak için bulundurduğu ajandasına yazdı bu hadisi.
Günah denizinin içerisinde boğulmak üzere idi. Üç aylar başlamıştı ve “Şehrullah” yani Allahu Tealanın ayına girilmişti.
Ajandasına sadece takvimden okuduğu Hadis-i Şerifi yazmakla kalmadı, dolmuştu içi ve bunu satırlara boşaltmak istiyordu.Dakikalarca düşündü.Her zamanki gibi sorguladı kendini ve yaptıklarını…

Yılbaşına 10-15 gün kala idi. Çay içmek için oturuyorum ferah bir mekana. Çayın gelmesini beklerken arka tarafta oturan baba-oğul çiftinin konuşmalarına istemeyerek de olsa kulak misafiri oluyorum.

-Babacığım, çam ağacı da alıp süsleyeceğiz değil mi?
-Tabi ki oğlum almaz olur muyuz.
-Ama baba hemen alalım.
-Tamam oğlum, merak etme yarın nasılsa yılbaşı için izine ayrılacağım, yarın hallederiz.