Ey taze bahar kokulu!

Senin güzelliğinle tanışınca, yeryüzünün bütün güzellikleri matemlerinden karalar giyindi. Bütün güzellikler, Senin ışığının etrafında pervane oldular .

Yeryüzünün bütün güzellikleri, bütün aydınlıkları, karanlıkların Seni sevmediği kadar sevdiler Seni. Yarasa güneşten hoşlanmıyorsa yarasanın gözüne ışık düşmez.Yarasa Güneş'in ışığını bilmiyorsa, ışığıyla yanıp tutuşmaz. Biz ışığı ve aydınlığı seviyoruz.
Zaten sevmek, sevilenin her şeyine gönül vermektir. Sevilen ister lütfedip yanına çaığırır, ister boş verip kapısında ağlatır. Aslında sevgilinin kapısında ağlamak da bir lütuftur.

İşte şimdi Ey Sevgili!

Ben Senin Kabe kokan kapında ağlıyorum.

Belki bir gün nazar etmeye gelirsin

İster kapıyı açar lütfedersin

İster açmaz kahredersin

Sen bilirsin.

YÜREĞİMİZİN GÜNEŞİ (Arifhan AKPINAR)